İstanbul diye başlasam | Yaşar Üstün
![İstanbul diye başlasam | Yaşar Üstün](https://yaziatolyesi.com/wp-content/uploads/2024/05/Kis-Yaz-Bahar-Ruzgar-Yazi-Atolyesi-sairler-Meltem_siir_20240516-15-1919-1.png)
İstanbul diye başlasam…
anlamı
içinden çık(a)mayacağım
bir çukur..
mührü omzunda
kapı kilitlerinde unutulan
açılamayan
menteşesiz
kapılar
içerisine ışık diye
tanrı kovalayan
bir düşe tutunup
tahta kırık bir sandalyede
salıncak arayan
hırsından kırılmış
aynalara
unutulmuş
zamanlara saklanmış
silueti
yıldızları
umut diye avuçlarda tutulan
yüzüne yapışmış kederi
yağmur sularıyla yıkanan
kanı damardan
şırıngayla çekilen
logolarda
bir parçası
hep noksan
haritalar gibi
coğrafyasız
öksüz
beyazsız koyu bir çizgi
ah…
dolaştığım gecelerin
o kadar çok
arka sokakları var ki
kaldırımlara değil
bedenime sığdırsam
yükümden düşen
kahırları
aşka yüklenir
sardunya
yapraklarını
güneşten saklasam
yarım kalan dizeler
kalbime ağrı
gönlü türkü
yanana
bir damlaya
bir ton
tutsak olmanın acısı
yolcu olmadığını
bile bile
hiç görmediğim
yolum
…
ömrüm
….
denek taşından
mihenk taşına geçen
yağmur olmasa
da
damla damla yağan
unutulmuş
yangınlarda
” kül “işte
….
içremden
uzaktan…
uzaktan…
kuş kanadına takılmış
kalbim
eşitim
tutunamayan
paydam
kalanım
iki yarım elma
…
Yaşar Üstün
düzeltilerle…
Nisan / 2017-23
Kalbimin Şiirleri 4’ten
4h