ALTIN 474,89
DOLAR 7,8054
EURO 9,1695
BIST 1,1738
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
İstanbul 24°C
Gök Gürültülü

Yetmişli Yıllar | M.Tütüncü

Yazar
Editörden Yazı Atölyesi, Çağdaş Türk ve Dünya Edebiyatı’nı merkezine alan bir websitesidir. Yazı Atölyesi’ni kurarken, okurlarımızı günümüzün nitelikli edebi eserleriyle tanıtmayı ve tanıştırmayı hedefledik. Yazarlarımız, Yazı Atölyesi’nde, edebiyat, sanat, tarih, resim, müzik vb. pek çok farklı alandan bizlere değer katacağını düşünüyoruz. Bu amaçla, sizlerden gelen, öykü, hikaye, şiir, makale, kitap değerlendirmeleri, tanıtımı ve film tanıtım yazıları, anı ve edebiyata ilişkin eleştiri yazılarla, eserlerinize yer veriyoruz. Böylelikle kitaplarınızla eserlerinizin yer aldığı Yazı Atölyesi’nde, dünya çağdaş edebiyatı ile sanatın pek çok farklı alanında değer katacağına inanıyoruz. Katkılarınızdan dolayı teşekkür ederiz.   http://yaziatolyesi.com/    Editör: Hatice Elveren Peköz   Email: yaziatolyesi2016@gmail.com haticepekoz@hotmail.com   GSM: 0535 311 3782  -------*****-------  
12.04.2020
180
A+
A-

70 li yıllarda büyüklerimizden ‘’ şimdiki çocuklar çok şanslı!’’ sözünü çok sık duyarak büyüdük. Odalarımızı aydınlatan elektrik vardı. Ekmeğe sürülecek vita ve sanayağı, asfalt yollar, çarşılar, sinemalar…

70 li yıllarda çocuk olmanın en güzel tarafı özgürlük duygusuydu. Bütün arsalar, bahçeler, sokaklar bizimdi. Mutluyduk

Kalabalık gruplarla oyunlar oynanırdı; Yakan top, İstop, Ortada sıçan, Misket, Topaç, Kibrit Atmaca, Saklambaç, İsim şehir vs. Mutluyduk.

Sayısal-Sözel, Matematik-Fen eşit ağırlık test şampiyonu değil ama uzun eşek, mahalle maçları, uçurtma şampiyonluğu için mücadele ederdik.

Tutumluluk çağı olduğu için elimiz geçen her şeyi biriktirirdik. Gazoz kapağı, futbolcu resmi, araba resimleri, kağıt peçeteler, çikolatanın parlak kağıtları, artist resimleri biriktirdiğimiz şeylerdi. Mutluyduk.

Bizim yılların eğitim anlayışı katı bir disipline dayanıyordu ve tek tip öğrenci yetiştirmeyi hedefliyordu. Öğretmen sorduğu soruları hep bir ağızdan cevap vermemizi ister, cümleleri öğrencilere hep bir ağızdan okuturdu:’’ Ali- bana- top- at, at-Ali-at.’’ Mutluyduk.

Okul çantalarımızın hepsi siyah renkte ve birbirine benzerdi. Önlük siyah renkte annemiz yada elinden dikiş gelen komşulara diktirilirdi. Mutluyduk.

Defterler ya beyaz kağıttan ya samanlı sarı kağıttan, çizgili,çizgisiz veya kareliydiler. Mutluyduk.

Bu çağın çocuklarını mutlu olup olmadığından kimse emin değil. Bir yığın tüketim ürünüyle donatılan hayatlarında şimdiki çocuklar çok yalnız. Yaratıcılığı kışkırtan yokluk ortamında değil; sıkıntıyı büyüten, derin bir tembellik ve umursamazlık yaratan bolluk ortamında büyüyorlar. İlaç kutularından araba yapmak, gazoz kapağı biriktirmek, dergilerden artist resimleri kesip deftere yapıştırmak onlara göre değil.

M.Tütüncü

Mutluyduk

Kalabalık gruplarla oyunlar oynanırdı; Yakan top, İstop, Ortada sıçan, Misket, Topaç, Kibrit Atmaca, Saklambaç, İsim şehir vs. Mutluyduk.

Sayısal-Sözel, Matematik-Fen eşit ağırlık test şampiyonu değil ama uzun eşek, mahalle maçları, uçurtma şampiyonluğu için mücadele ederdik.

Tutumluluk çağı olduğu için elimiz geçen her şeyi biriktirirdik. Gazoz kapağı, futbolcu resmi, araba resimleri, kağıt peçeteler, çikolatanın parlak kağıtları, artist resimleri biriktirdiğimiz şeylerdi. Mutluyduk.

Bizim yılların eğitim anlayışı katı bir disipline dayanıyordu ve tek tip öğrenci yetiştirmeyi hedefliyordu. Öğretmen sorduğu soruları hep bir ağızdan cevap vermemizi ister, cümleleri öğrencilere hep bir ağızdan okuturdu:’’ Ali- bana- top- at, at-Ali-at.’’ Mutluyduk.

Okul çantalarımızın hepsi siyah renkte ve birbirine benzerdi. Önlük siyah renkte annemiz yada elinden dikiş gelen komşulara diktirilirdi. Mutluyduk.

Defterler ya beyaz kağıttan ya samanlı sarı kağıttan, çizgili,çizgisiz veya kareliydiler. Mutluyduk.

Bu çağın çocuklarını mutlu olup olmadığından kimse emin değil. Bir yığın tüketim ürünüyle donatılan hayatlarında şimdiki çocuklar çok yalnız. Yaratıcılığı kışkırtan yokluk ortamında değil; sıkıntıyı büyüten, derin bir tembellik ve umursamazlık yaratan bolluk ortamında büyüyorlar. İlaç kutularından araba yapmak, gazoz kapağı biriktirmek, dergilerden artist resimleri kesip deftere yapıştırmak onlara göre değil.

M.Tütüncü

BİR YORUM YAZIN
ZİYARETÇİ YORUMLARI - 0 YORUM

Henüz yorum yapılmamış.