ALTIN 475,34
DOLAR 7,5716
EURO 8,9878
BIST 1,1863
Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
İstanbul 25°C
Parçalı Bulutlu

Kendini Kurtaramayan Kahraman | Mehmet Aldemir

05.05.2020
6.941
A+
A-
Kendini Kurtaramayan Kahraman | Mehmet Aldemir

Hani bir zamanlar, 10-15 sene önce, bir çikolatalı bar reklamı vardı: Delikanlı çikolatayı yiyor ve o sırada birisi ondan yardım istiyor. Delikanlı gidiyor ve o kişiyi içinde bulunduğu zor durumdan kurtarıyor.

Bir gün mutfağa girdim ve tezgâhın üzerinde o çikolotayı gördüm. (Kim almış diye sormadım.) Hemen kâğıdını soyup yemeye başladım. Yerken, o reklam geldi aklıma ve gülmeye başladım, “İster misin, şimdi birisi senden yardım talenbinde bulunsun!”
Neyse!.. Çikolatayı yedim ve kâğıdını çöpe atmak için balkona çıktım. Kâğıdı tam çöpe atmıştım ki bir ses:
“Bakar mısın!”
Beş metre ileride, karşı apartmanda oturan bir kadın komşu… Taşınalı birkaç ay olmuştu. Bir kızı vardı, benim yaşlarda… Ara sıra kesiyordum kızı.
“Eyvah!” dedim. “Kadın herhâlde beni azarlayacak. ‘Uzak dur kızımdan!’ diyecek.”
Kafamı kaldırıp baktım. Baktım ki kadın gülümsüyor. Yanında da kızı… O da gülümsüyor.
“N’oluyor!” dedim içimden.
Kadın:
“Ablacığım!.. ” dedi. “Kocam işe giderken kapıyı kilitlemiş. Anahtarı da üzerinde bırakmış. Dışarı çıkamıyoruz. İçeride mahsur kaldık. Bizi kurtarır mısın?”
“Ta-tabii ki abla!” dedim. “Hemen geliyorum!”
Lafı fazla uzatmayayım. Gittim ve onları kurtardım. O kadar çok sevindiler ki… Kızın ağabeysi vardı, o da çok sevindi. Tabii ben onlardan daha çok sevinmiştim. Hem birilerini kurtarmanın hem de kızın ve ailesinin gözüne girmenin verdiği bir sevinçti bu. O an kendimi bir kahramanmış gibi hissetmiştim. Birileri daha yardım istese de onları da kurtarsam diye düşünmüştüm.
Neyse!.. Eve geri geldim. Bu arada olayın heyecanıyla reklamı falan unutmuştum. Eve gelince ve mutfağa tekrar girince hemen o reklamı hatırladım. Bir an duraladım ve şöyle dedim:
“Hadi canım!”

Bu arada yıllar sonra ben de aynı şekilde mahsur kalmıştım bir evde fakat kendimi kurtaramamıştım.

  • Mehmet Aldemir

ETİKETLER:
Mehmet Aldemir
Mehmet Aldemir
Kapıda Biri Var! adlı romanın yazarı
YAZARA AİT TÜM YAZILAR
BİR YORUM YAZIN
ZİYARETÇİ YORUMLARI - 0 YORUM

Henüz yorum yapılmamış.