Yüreğime Bahar Geldi Minim / Elif Yavaş

0
151

     Yüreğime bahar geldi minim! Coştu da coştu kalbim, çocukça düşlerle sana uzandım çocukluğum… Merhaba çocukluk ve mis kokulu yıllarım, selâm minim! Hoş geldin miniğim!

 

   

Bahar mevsimi doğaya bir incelik, estetik hava sunar. Yeniden doğuşun, gençliğe uyanışın timsalidir ilkbahar. Marttan nisana köprü olup mayıs ayına sımsıkı sarılır. Fidanlar gönlünü doğaya verir, yapraklar mırıldanır bahçelere, düğün yapar kuşlar, duasını şakır bülbül, kovanında petek örer bal arısı. Kış mevsiminin zahmetli yanı baharın ferahlığıyla huzur bulur. Derinden bir ah çekerek ömrünün baharını arar kimimiz. Gençliğinin baharında toprak olur şehit askerimiz.
 
     Aslında bahar, şükretme mevsimidir. Görebilen göz, duyabilen kulak, gönül gözü açık olan insan için huzur sahnesidir. Yeniden doğuşu, dirilişi, yeni kararlar vermeyi, bahar tadında başlangıçlara adım atmayı müjdeler ilkbahar. İbret dolu tablosuyla imanımızı güçlendirme mevsimidir.
 
     Gitme bahar! Bizlere Allah’ın cemâl sıfatını tattır. Sen gidersen kuşlar gider, doğa küser de yok olur güzellikler. Sen gidersen yalnız kalır çocukluk, ömrünün baharını yaşayamaz gençlik. Sen küsersen kaybolur mutluluk, insanlar gözünün dibindeki mutluluğu bulamaz sensiz. Mutluluk demişken… Hazır bir yazıyı, bir alıntıyı paylaşayım sizlerle. Mitolojik bir masal var mutluluğa dair:
 
     “Bir gün tanrılar toplantı hâlindeyken içlerinden biri: ‘İnsanlar mutluluğun değerini bilmiyor, onu öyle bir yere saklayalım ki zor bulabilsinler, belki böylece kıymetini bilirler.’ der. Kimisi okyanusun en dibine, kimisi ormanların derinliğine, kimisi kutuplara, kimi göğün en tenha yerine saklayalım gibi önerilerde bulunur. Bir diğeri de: ‘Akıllarına bakmak gelmez, gelin mutluluğu insanın içine saklayalım.’ der. Ve mantıklı görülüp kabul edilir.”
 
     Mutluluğa bahar geldi minim! Mutluluk gerçekten de insanın içinde ve kalp gözü açık olanların yüreğinde. Mutluluğu ve kendi baharımızı aramak için balta girmemiş ormanlara, çöllere, uzaya, aya yolculuğa çıkmaya hiç gerek yok. Musmutlu gülüşlerini kelebeğin kanatlarına tutuşturup uçuverdi bahar. Gitme bahar… Gözyaşındaki her bir inciyi kundakla da bebeksi tebessümlerini buket yapıp gel. Tabiatın her rengi, toprak ananın kokusu sana muhtaç. Gençliğimizin baharı ruhumuza çiçek kokuları bıraksın ve ilkbahar sevinci misafirimiz olsun.

 

 

Elif Yavaş