Ver ellerini / Josef Hasek Kılçıksız

0
344

ben insanlara uzaktım sen yıldızlara yakın…

 

ver ellerini

anımsamıyorum deme sakın
birbirimize armağandık
utanırdık ayrılıktan
gözlerinin tayfından renk geçişi, boğulurdu karanlık

kandan bir zamana akan hayat
seni de anıştırır gibi
bir tırıs at tanrının bozkırında, gölgesiz
annesiz pencerelerde sen kokulu yetim ılgım
ben insanlara uzaktım sen yıldızlara yakın…

buz tuttum da çağlar öncesi sana eriyorum, donmuş bir zamana
kurtar beni kar yalnızlığından
unut gitsinlerden kurtar
açık kapılara, kavuşmalara oy beni
topla dem’lerimi
yüreğini öyle ver
öyle ver ellerini…

Josef Kılçıksız