Valentina III / Murat Halıcı

0
68

Kandırdı hayat çocukluğumuzu

Üç beş yalancı gerçek uğruna

Sattık hayal saraylarımızı Valentina

Çoğaldıkça duvarlar

Hayat saklandı onların arkasına

Lisanımız oldu sessizlik

Avuçlarında kanadı kırık şarkılar…

Yüreğinin çırpınışlarının soluğu kesik

Dünyayı okuyabiliyorum şimdi

Gözlerinin kanlı atlaslar çizili retinasında

Her şiir susar biraz

Ve her sessizlik bir duvardır Valentina

İnsan en çok kendi sessizliğini dinlermiş

Ve en çok kendini gömermiş

Matem tutmadan

Her yol ayırımında azalarak

Kendi yokluğuna alışa alışa

Önce ruhumuzda uçmalıydı oysa kuşlar Valentina

Yol alamadık bu yüzden hâlâ

Demir atmış bu dünyada