Vakit tamam / Josef Hasek Kılçıksız

0
172

Fırtınayla konuşmayı bilseydiniz / her çiçeksiz eve bir nisan üflerdi rüzgar…

 

kavşakta bir araba,
“vakit tamam’ diyor“ ahmet kaya…
bir cenaze geçiyor,
şehrin en tekinsiz mahallesinden…

yenilgilerin tuzlu tatları
ve dalganın uğultusu arasında,
deniz iskeletini kusuyor bir batığın;
kumla inci arasına giriyor ölüm…

yüzünüzün düştüğü yollarda telgraf direkleri,
teşrin’in sararttığı resimler taşıyan…
üzülmeyin,
bulut kayan yıldızı yerine takar muhakkak…

fırtınayla konuşmayı bilseydiniz,
her çiçeksiz eve bir nisan üflerdi rüzgar,
her ölü kuşa kanat ve
her ayrılığa bir vuslat…

şimdi ne siz ne de ben varım,
başkasında ne siz ne de ben…
karanfil yüklü kervanlar geçerken içinizden
bensiz eksilirsiniz…

*Uğur Mumcu’nun anısına özlemle…