Sensiz hiç bir mevsimi sevmedim / Kadir Benek

0
140

“Sensiz hiç bir sözcüğü öğretemedim dilime.”

 Yokluğunda kendimi kafesteki kuşa benzetiyorum. Hürriyeti elinden alınmış evcil bir kuş gibi göğe kapalı damlarda, vurup kanatlarımı hayallere uçamayan biriyim. Sensiz hiç bir mevsimi sevmedim. Bahar’ın tomurcuklarına, kışın beyazına sonbaharın gazellerine dokunamadan, yazın sıcaklığını tenimde hissetmeden senin rüyana daldım ben. Ve sen yüreğinden, o benim bu dünya cenneti gözlerinden beni söküp atmak istiyorsun. Ben sensiz günah desenleriyle yasak nakışlar işledim yüreğime. Beni sensiz, beni bensiz koma. Salma sonu görünmeyen labirentlere.
Yarım kalmış öykümüzün anahtarı sensin. Sen olmadan bitmeyecek bu masal. Hep bir yanı eksik, bir yanı boş kalacak. Söyleyebilir misin sevgilim; Neden aşkın ömrü kısadır. Neden Ahtapotların neden iki kalbi olur, neden bir baykuş yarasının ardından uçmaz.
Hadi gülüşünü yurt eyle bana…
.
..