Sabır Masalı / Yelda Karataş

0
168

Çölde başlayan o suyun kaderi benim
Biliyorum yüreğinin nasıl kuruduğunu
Git desem dönüşün izi kalır
Kimi durdursam bir önceki durakta iner 
Çünkü sabır masalına kanmaz ayrılık 
Sanırsın anılar kanar, geçmiş kanar 
Bir acıya yalnız gerçek kanar

Kardeşlik kolay mı? 
Daha doğarken başparmağında kanla
Masumum diye bağıramadı hiçbir çocuk babasına
Benim kimsesiz bir adım vardı

Ağaçlar hep vardı şefkatle eğilen yıldızlar
Kendimle konuşmuşluğum vardı
Söylediğim kadar duyamadımsa da
Suçlamadım hiçbir toprağı

Şimdi dingin bir elin sunduğu kızıl şarabı içiyorum 
Bitmesin bu dem gelmesin leyl
Islak kirpiklerimi hiç kurulamadan yıllarca
Artık zamanı güle kavuşmanın
Göğe yükselen nar sesinde sevişmenin 
İkinci buluşmamızda öpüşeceğiz biliyorum

Benim aşka tükenmez bir meylim vardı.