Ofelya’ya mektuplar / Kadir Benek

0
196

Hayat zamanın çılgın kanatlarında uçup giden ömürler yalan olmasın diye hissedileni anlatabilmektir.

 

İşte ben seni her gün doğumunda yüreğime anlatarak ömrümü hayat kılıyorum. Her şafakta kızıl bir alev gibi seninle tutuşturuyorum gönlümdeki ateşi. Biliyor musun Ofelya bunun için ben hiç üşümem. Hep özleminde köz, sevdanda yananım ben.
Gecenin en dip kuytuluğunda, sen belkide uykunun kollarında, ve ben, senin gözlerini gönderirim yıldız diye uzak diyarlara.
Senin gözlerin en çok bende kalır, sen uyurken gözlerin tutar ellerimi, diyar diyar dolanır.
Aşk bu mu Ofelya. Senin gözlerinde yürümek mi yeryüzü ve gökyüzü aleminde.
Yanmak mı kızıl bir şafakta saçlarından dökülen korlarda.
Uzan ömrüme gül koksun hayat, uyumak istemiyorum sensiz, Ofelya alnıma iyi bak ve kaderin hatırına bana gözlerini anlat.
Ve bitsin bu ıstırap..
..
Kadir Benek