Neye yarar / Josef Kılçıksız

0
243

And olsun ki Mira, ölülerin kemikleri yok, ufalanmış beklemekten.

 

biz utkuyla ülkesine dönen kahramanlardık Mira
yola vurduk, çakılsız taşsız oyuklandık dere tepe
bilirsin, durduğunda boğulur bir deniz
ılgımlardan geçtik merhamet pınarlarına doğru…

bilmezdim Mira
kül ve toz vakitlerinde bile yenilginin renginin kırmızı olduğunu
bilmezdim
taze düşlere pike yapacağını yaşlı gölgelerinin…

içimde steplere yatırılmış geniş sessizlikler var
güneş ölmüş bir gülden doğar şimdi
karanlığın yordamıyla gözlerinin yerini arıyorum
sadece iğne ucu kadar görünüyordu yüzün…

and olsun ki Mira, ölülerin kemikleri yok, ufalanmış beklemekten
boz bir hırkayı üşümelerine sarmış, akar içlerine iki nehrin kusursuz boşluğu…

lafı uzatmıyorum
ben kocaman bir yalanım Mira
kitap kitap sözlerimin hepsi yalan
söyle, ses neye yarar
aynı dehşetle doluyorsa kelam ile sus?
beklemenin mührü büyürken alnımda
neye yarar
zamanın duvardan bir tuvala resmettiği yüzün?
anlat Mira,
yanan geceler bırakacaksan ardında
neye yarar volkanik kayanın içinde açan gül?
sargılar neye yarar
kesikler içlerinde taşıyorsa ayrılıkların sırlarını…

Josef Kılçıksız