Kalan | Necdet Arslan

0
208

Bir büyünün öldüğü gündür

Daha başlamadan bozulur senaryo

Kum saati kendi kendine dolup boşalır

Erguvan erkenden savurur çiçeklerini

Tükenir nisan

Sen öte yakada

Dün bu saatlerde yanından geçenlerle

Sıra dışı bahislere tutuşursun

Bir çocuğun

Elinden kurtulup göğe yükselir

kırmızı balonu

Köprü yerinde durur

Martılar dalgalarla durmadan cilveleşir.

Kaybeden hep sen olursun

Bir işe yaramadığını anlatamamanın

Utancını saklarsın avurdunda

Ne değin sevimsizdir

Bir slow şarkının pikapta takılı kalması

Durup durup aynı yerden çalması

Düş olan aşklar da öyledir

Düşer yüreklerin en dibine

Oysa aynı kentin herhangi bir yerindesindir

Başka teşbihe gerek yoktur

Seni tanımlamaya

Bilirim

Nilüferlerin üstüne kapandıkça ölü kumrular

Darmadağın eder topuklarını voltalar

Kıvrandıkça inler, sızım sızım ağlarsın…

Necdet Arslan