Hayatta kalırsın / Josef Kılçıksız

0
348

Hayatta kalır annesini özleyen çocuk / Ecelin gözlerinden ırak hayatta kalır kuru bir ırmak..

 

Bakarsın, bir yangını azdırır göğsünün körüğü
eskil bir kalkışmadır, tiranlar yıkılır
yenilir Bolu Beyi Köroğlu’na…

bakarsın, tüm sırlar ortaya saçılır
anlarım bir gün gözlerinin gizli niyetini
kaybolur suskunluğun, çünkü sustukça günler birikir
geçer kekemeliğin, konuşursun…

bakarsın, kendi nal izlerine basar bir at, “en uzağı buymuş” der
vuslatlaşır iki bozkır
gölgeli bir fotoğraf kalır
bizi bizden uzak tutan kasımların arasında…

bakarsın cemreler düşer kış ortası
bir pencere güneye bakar birden
sonrasız soğukların içinde
hayatta kalır annesini özleyen çocuk
ecelin gözlerinden ırak hayatta kalır kuru bir ırmak
kurumak üzereyken arsız bir söğüt
gölgeler su taşır gamzendeki kuyudan
kökleri(n) iki gövdededir, hayatta kalır(sın)…

üzülme yaralım
bakarsın iyi huylu çıkar bu habis zamanlar
“eve dön” der gözlerindeki uzun nehir
su kokulu zambaklar mevsimidir
içine mayıslar düşer
hayatta kalırsın…

Josef Kılçıksız