Fesleğenin Çağrısı | Bülent Güldal

0
68

Gülen bir güneş gördüm

ışıdı birden bire

ömrümün ıssız yolu

Kuru dalda bir kımıltı

bir kahkaha ki sorma gitsin

çağıltısı duyuluyor can suyunun

Siz Reyhan diyorsunuz bense fesleğen

belki de bir Flora aramızda gezinen

silkindikçe kabarıyor ırmağının dalgası

Dağ birden bire güzelleşti, deniz birden bire

türkülerine bir ahenk geldi yer ile göğün

güneşin eli değdi ömrümün aysberglerine

Evrenin kapılarından çekiliyor sarmal hüzünler

kavgalarla kanayan dünyanın yaralarına

merhem oluyor bakışındaki gülümseme

Yalnızlığa demirli ıssız bir şileptim suların koynunda

sakalları yosun tutmuş antik bir kabartma ya da

gülen bir güneş gördüm ışıdım birden bire…

Bülent Güldal

*(Çini Kitap’a; Şubat 2015)