Federico Garcia Lorca’ya / Kadir Benek

0
112

“Bir dal kırıldı / Bir kuş yuvasını terk etti.”


Artık güneş doğmaz bu kentte
Ağustos bile hüzünlere sürgün
Yitirdi tüm sözcüklerini sevgililer
Bugün
Acıdır bulutlardan süzülen
Bugün
Bir şairdir
Namlular önünde
Bir şiir gibi dizilen
Çevirmiş başını gökyüzüne
Yolunu şaşırmış bir gezgin gibi
Şimdi
O bir gülüştür
Bulutların üstünde

Ve
Ölümü kustu namlular
Kan damladı güle
Bir dal kırıldı
Bir kuş yuvasını terk etti
Kaçamadı…
Yaralanmış şiirlerle
Yıkıldı şair
Kimseler yoktu
Radyolar suskun
Sokaklar sessiz
Duvarlar öksüz

Sen Garcia Lorca!
Kederin yüreğimde isimsiz
Kan damlıyor kaleme
İltica ediyor gözlerim bakışlarına
Şahittir bütün zamanlar
Bir ömür yetmez
Ne seni ne şiiri anlatmaya!
….
Kadir Benek