Eskici ve şiir / Tuğçe Kantaroğlu

0
254

“İki şiirimi versem / Yürümemi verir mi ki geri?”

 

Güzel şiirler yazıyorum ben,
Var mı okumak isteyen,
Yetenekliymişşim öyle diyorlar,
Satıyorum yok mu isteyen.
Eskiciye satsam şiirlerimi,
Kaç lira verir ki,
Yada takas eder mi ki.
Öyle ya eskiden takas edilir ki.
Mesela ben bir şiirimi versem,
O da bana konuşmamı verse,
Tek şiirimi seslendirmekten sonra,
Yeteneğe ne gerek…
İki şiirimi versem,
Yürümemi verir mi ki geri,
Yok yok pazarlığa oturacak belli ki,
E,haklı isteğim az buz değildi.
Al işte düşündüğüm gibi, sinsi,
Tüm şiirlerimi istedi,
Dile kolay iki yıllık emek,
Şimdi ne etsek
“Ne yapacaksın “dedim.
“Satıp eve ekmek götüreceğim” dedi.
Anladım ki herkesin farklı derdi,
Bende verdim gitti.

11 Ocak 2018


Tuğçece

6 Kasım, 22:49 ·

İLHAM
Hergün seninle uyanıyorum ben,
Yastığımın altına koyuyorum umutlarımı,
Sabah bakıyorum eksik gedik var mı,
Hani ya ilham perisi almış mı.
Hergün bekliyorum seni,
Dudağın suya hasreti gibi,
Kutup yıldızını gözler gibi,
Hep bekliyorum geceleri.
Sen beni geceleri seversin,
Belli bir vaktin vardır.
Tıklatırsın kalbimi,
“Haydi” dersin dök içini.
Şu mürekkeple buluş.
Niye taktın ki bana,
Neden ben acaba,
Yirmi yıl küstükten sonra,
Her sabah bekliyorum,
Taa ki geceye kadar,
Yastığımın altından eksilirken umutlarım,
Seviniyorum ilham perim almış.
Demek ki umutlarım olacak.
“Eyy “ ilhamım,ey can suyum,
Neden bana gelirsin bilmem,
Ama vardır bunda bir hikmet,
Baş göz üstünedir sorulmaz bu hakikat,
Bir daha beni sensiz bırakma,
Ey ilhamım,ey can suyum.
6 Kasım 2018