Devir teslim / Josef Kılçıksız

0
258

Ozanların yanmış sevinçlerini ülkeme bıraktım..

 

gidişin gidiş değildi Martha çoktan eylül görgüsü kazanmıştı zaman, anlayamadık… şimdi ben köksüz, dünya öksüz bu iki dağ bakmıyor birbirine iki sağ bir ölü etmiyor koşunun hızı boşluğa doğru… geniş tundralara yatırdım yalnızlığımı, gözlerin onlara küçük gelir en güzel anları anıyorum şimdi; yâdımdan sürülmüş olanın geri döndüğü gizli vaatlerini mayıs akşamüstlerinin… karşı koymayı ve itirazı sana bıraktım Martha tuzun fazlasını kendime ülkeme bıraktım ozanların yanık sevinçlerini kendime, bilince çökeleni bu kasım gecelerinde… gideni ve kalanı sana bıraktım yutkunanı ve grıtlakta düğümleneni… şeylerin düzeni bozulmuş Martha, veda yarayla öpüşür düşün, gecenin bu vakti, elinde küreği bir ölü imeceye niçin çağrılır? Van Gogh’un kulağından arta kalanı bir kediye ver bana sakla benlikten ıskat edilmiş parçayı… hayatın yalan külliyatını bana bıraktın…