Bir ılgımın öğrettikleri

0
261

Josef Kılçıksız

çiçek tozuyla çıktı kıyama

duyuyordu yüreği kokusu baygın gülün büyüdüğünü

dalgaları ve suyu dinledi

yalnız kumlarda batmıyordu gün

 

deliliği öğrendi

öğretti dört nala ayaklanan çölün atlarına

altın şualar saçtı iki elmas

kral kobranın gözündeki kamaşma

suda ve zamanda kasımın ısırığıydı

görüyordu

geniş göğüslü nehrin kuruduğunu içinin yolaklarında

 

ılgımların arasında aç ve susuz bir gölge

düş ülkesine sürüyordu atlarını; alınları safran sarısı ve çatlak

ırmak yokluğun gibi insafsız

yokluğun gibi hırçın

biliyordum

kalbininin en derin tapınağında tahtımın olduğunu

kin tutmadığını rüzgar üflemesi kanatların

umutlar ki

kıyısız meşakkat denizinde lacivert taştan bir martı

çırpar, çırpınır senden yana…

 

Kasım 2017, Helsinki