Atlayamam / Josef Kılçıksız

0
131

 

“Bu sessizlik yaman uçurum sızım benim…”

Geceden beri terli ellerini tutuyorum,
öylesine güzelsin ki;
kuş koysunlar yoluna
çiçekte sesi kalmış…

unutmadım sızım benim,
o kusursuz acının kollarında
kök sürgünü ölülerimizi …
göçüğünde bir başka niyet,
bir başka bıçak yarası;
tenin öğretmedi susmasını kuytularında …

yıldız kaymaları bir veda havasında,
belki son kez öpeceğim kasıklarını…
bir portakal çekirdeği atacağım teninin sıcak toprağına;
toprağa düşer düşmez kıpırdayan tohum
zorlayacak sert zarfını;
filizleri
yeni kanatlanan kırlangıç yavrusu gibi kırılgan…
Bu sessizlik yaman uçurum sızım benim;
atlayamam
atlayamam…

AMANOS, ılık bir Akdeniz esintisi taşımış dağlarından…

Josef Kılçıksız