Alaca Kuşağın Arkasındaki Güneş / Hülya Senday Özdamar

0
133

Zaman zamanları yaratıyor

Bir vakte gebe

Sis bulutu sarmış gökyüzünü

Görünmezleri oynatıyor yeryüzünde

O an benlik karartılar içinde boğuluyor

Beyazı yok eden karanlık

Tütsülenen gündüzleri geceye kardeş kılıyor

Toprak bir yengi kazanan susuzluğuna aç

Sanki cennetin köprüsüne ayağı bağlanan

Yaratılışını arayan bir yolcu

Renk cümbüşü içinde sürekli kaybolan

Dost haykırışlara hasret kalan ruhunun bir yabancısı

Onu ondan çalan tüm beyazlıklara

Serzenişleri içinde gezen bir esrime

Yönünü bulmaya çalışan

Bir arkadaş

Bir mihmandar

Gerek ona

Yeri göğü birbirine bağlayan bir yayın içinde

Başını çevirmeksizin dört bir yana

Her bir rengin yalnızlığını

Erincini sevdasını

İçine gömmesi gibi

Bedeninden siluetler uçuşuyor

Düşmanı ak dostu kara

O vakit gelip çatıncaya kadar

Kendine öncü olmayan

Güneşe öfkeli kızgın kavgalı

Ala kuşağın içindeki karalarda

Siyah kaplı defterin içinde aklarını arıyor

Hülya Senday ÖZDAMAR