Düşler / Robert Peköz

0
128


Kaç gece sana sığındım

Kaç kere boynuna sokulup

Hıçkırıklara boğulduğumu

Sensizliğe ağladığımı bilir misin

O hıçkırıkların mutluluk çığlıklarına

evrildiğini anlayabilir misin

Sen ne bilirsin ki yazmaktan başka

Yaşamın bir umut olduğunu

Benim her gün bu umutla uyandığımı

Sana nasıl kavuşurum diye düşler kurduğumu

Ama sen düşünme umutlarımı

Ben nasıl olsa vaaz geçtim

Seni bulmaktan beklemekten

Yılları aylara, ayları haftalara katlayıp biriktirmekten

Zamanım kalmadı

Senin için yollara düşmeye

Her güne umut bağlamaya

Sustum yıllarca sensizliğe

Sen ise hikayeler yazdın bolca

Beni tanımadan avutun kendini

Halbuki ki ben

Gözlerimle yüreğime akıtı mı seni

Görmek istersem seni

Zaman kayıp etmeden yüreğime bakıyorum

Arada bir yüreğimi gözlerine yolluyorum

Beni unutmayasın diye

Artık sen çok yakın olmasan da olur

Ben seni kendime yakınlaştırdım her durumda…

Sevdamın bilinmezi deli kadını

Ne sen beni tanıdın, nede ben seni

Beni tanımak için yıldızlara bak,

Rüzgarları dinle aşkla

Güneşi hisset ruhunda

Baharı bekle umutla

Bu şiir mi ister sakla, istersen yırt

Ben ilk yazıyorum şiire sevdamı bilesin…